اردوی خانگی و اجرای یک نمایش عروسکی

هدف از طراحی و اجرای اردو های خانگی، آشنایی مادران با طراحی و برنامه ریزی فعالیت ها و پروژه ها و افزایش دوستی بچه ها بود.

اردوی های خانگی، یکی از برنامه های ثابت دخترها در ادبستان شهید چمران است. در این اردو ها، بچه ها مهمان یکی از دوستانشان می شوند. مادر نقش اصلی را دارد و با همفکری مربی، بازی ها و فعالیت هایی را برای کودکان فراهم می کند.

کودک میزبان، در این اردو ها یاد می گیرد چگونه اسباب بازی هایش را با دوستانش شریک شود و چه بازی می تواند در خانه با تعداد زیادی کودک انجام دهد.

 

کارهایی که می توانیم در این اردو انجام دهیم:

هدیه ی بچه ها در این اردوی خانگی، نقاشی بود. دخترها کاغذ هایی را به دیوار خانه چسباندند و هرکدام برای دوستشان یک یادگاری کشیدند.

بعد نوبت فعالیت اصلی بود. قرار گذاشتیم یک نمایش اجرا کنیم. برای نمایش نیاز به چند عروسک نمایشی داشتیم.

دخترها دست به کار شدند و با پارچه و نمد، عروسک های نمایشی ساختند.

بعد از آماده شدن عروسک ها، وقت اجرای نمایش بود. پشت یک میز رفتند و نمایش شان را برای مادر و مربی، اجرا کردند.

اردوی خانگی و ساخت تلفن دست ساز

اردو فقط نباید در پارک و طبیعت برگزار شود، می توانیم یک اردوی جذاب در خانه داشته باشیم؛ اردوی خانگی!

دخترهای ادبستان شهید چمران، ماهی یکبار به خانه ی یکی از دوستانشان می روند و اردوی شان را در آنجا برگزار می کنند.

در این اردو ها، مادر با توجه به امکانات و شرایط خانه و با مشورت و همفکری مربی، بستر فعالیت هایی را برای بچه ها فراهم می کند.

در این اردو ها، مادر یاد می گیرد چگونه می توان بازی و فعالیت برای کودکان طراحی کرد و هم چنین با نقاط قوت و ضعف خانه هم آشنا می شود. مثلا اینکه این فضای خانه برای کودک مناسب نیست و باید تغییر داده شود و این فضا بسیار مناسب است.

کارهایی که می توانیم در این اردو انجام دهیم: 

اردو های خانگی، با یک هدیه برای میزبان شروع می شود. گاهی در مدرسه برایش هدیه درست می کنیم و گاهی هم در خانه شان.

این بار کاغذ هایی را به دیوار خانه زدیم و هرکس برای میزبان، یک نقاشی یادگاری کشید.

بعد نوبت بازی با اسباب بازی ها بود. بچه ها هر کدام تعدادی کتاب و اسباب بازی انتخاب می کردند و با آن بازی کردند.

بعد از بازی نوبت فعالیت بود. تصمیم گرفتیم یک تلفن درست کنیم. گروه گروه شدیم. هر دو نفر، چند لیوان و مقداری کاموا در اختیار داشت.

دخترها با ابزار هایشان برای خودشان، تلفن ساختند. بعد هم دور هم نشستیم تلفن بازی کردیم.

 

خانه ی امام خمینی، اردویی برای آشنایی با تاریخ ایران

قهرمان سازی برای کودکان، یکی از نیاز های اصلی و اساسی تربیت است. با توجه به قدرت رسانه ی امروز، اگر ما برای کودکان و فرزندانمان، قهرمان و الگو نسازیم، هستند کسانی که آنها را به خودشان جذب کنند. امام خمینی ره یکی از همین قهرمان هاست.

هویت ایرانی و ملی تقریبا با نام امام خمینی ره گره خورده است. و آشنا بچه ها با شخصیت ایشان بعث می شود که به نوعی با تاریخ ایران آشنا شوند. البته منظور از آشنایی، این نیست که دقیقا اقدامات امام خمینی را بدانند بلکه هدف این است که وقتی نام امام می آید، مهربانی، شجاعت و به طور کلی خاطره ای خوب در ذهن کودکان تداعی شود.

این آشنایی می تواند با تعریف کردن قصه های مختلف از زندگی ایشان و ارتباط با کودکان باشد و هم رفتن به مکان هایی که منسوب به امام است. مثلا حسینیه جماران و خانه ی امام خمینی.

کارهایی که می توانیم در این اردو انجام دهیم:

تا خانه ی امام دویدیم. داخل خانه نمی توانستیم برویم اما از پشت شیشه آن را دیدیم. بعد به یک نمایشگاه عکس رفتیم. آنجا پر از عکس های امام و دوستانش بود.

سپس به حسینیه رفتیم. فضای بزرگی داشت و توانستیم بدویم و بازی کنیم.

بعد بازی نوبت فعالیت رسید. دخترهای پیش دبستانی تصمیم گرفتند نقاشی کنند. نقاشی جایی را که از اردوی امروز بیشتر دوست داشتند.

کلاس اولی ها شروع به ساخت ریسه و پرچم کردند تا حسینیه جماران را تزیین کنند.

کلاس دومی ها هم یک دفتر خاطرات از اردوی جماران درست کردند.

خانه ی شهید چمران کجاست؟

شهید چمران، برای بچه های چمرانی، معنای دیگری دارد. وقتی عکس شهدا را می بینند فقط دنبال پیدا کردن عکس شهید چمران هستند. خودشان را بچه های شهید چمران می دانند.

الگو سازی یکی از راه های تربیتی است که می توان از طریق همین الگو، بسیاری از آداب  مضامین اخلاقی را به بچه ها منتقل کرد.

شهید چمران برای ما و همه ی انسان یک الگو هستند. از همان روز اول که تصمیم گرفتیم نام مجموعه ی مان را شهید چمران بگذاریم، ایشان را به عنوان یک الگو برای بچه ها مطرح کردیم.

یکی از راه های ارتباط گیری کودکان با قهرمان، رفتن به مکان هایی که منسوب به ایشان است. خانه ی شهید چمران، خانه ی پدری ایشان است که امروزه به موزه تبدیل شده است.

ما چمرانیی ها، هر سال به خانه ی با صفای شهید چمران می رویم.

 

کارهایی که می توانیم در این اردو انجام دهیم:

دخترها با اشتیاق تمام مسیر کوچه را دویدند. داخل حیاط خانه شدیم. راهنمای خانه ی شهید چمران، کمی برای بچه ها از شهید چمران و کارهایی که انجام داده بودند، تعریف کرد.

دخترها با دقت عکس ها و وسایل شهید چمران را نگاه کردند. بعد نوبت بازی رسید. در حیاط خانه، دویدیم و بازی کردیم. قایم باشک، دست رشته و دنبال بازی.

بازی که تمام شد، در ایوان نشستیم. کلاس اولی ها و کلاس دومی ها شروع به نقاشی کشیدن کردند. قرار شد هر قسمتی از خانه ی شهید چمران را که بیشتر دوست داشتند نقاشی کنند.

پیش دبستانی ها هم تصمیم گرفتند با گل برای خودشان دوربین بسازند تا بتوانند از خانه ی شهید چمران، عکس بیاندازند.

 

روز مادر و غافلگیری به سبک دخترهای چمرانی

دوست داشتیم به گونه ای از مادرهای چمرانی تشکر و قدر دانی کنیم. این تشکر بابت تمام زحمات و همکاری هایی بود که مادر ها با ادبستان و مربیان داشتند. روز مادر، بهانه ای بود تا این ایده را عملی کنیم. اردوی جشن روز مادر و غافلگیری دخترهای چمرانی برای مادرهایشان.

 

کارهایی که می توانیم در این اردو انجام دهیم:

دخترهای چمرانی، برای این جشن، میزبان مادر های مهربانشان بودند.

دخترها زودتر از مادرها به محل جشن رفتند. آنجا را با اریگامی و کاغذ های رنگی، تزیین کردند.

وقتی همه چیز آماده شد، مادر ها هم آمدند. دخترها با یک سرود در مورد حضرت زهرا از مادر ها استقبال کردند. سرودشان را چند روزی بود که تمرین می کردند.

بعد از سرود، نوبت بازی های دسته جمعی بود. مادر ها پا به پای بچه ها بازی کردند. بعد هم مولودی خواندیم.

دخترهای چمرانی، با کمک مادر ها یک کیف کوچک دوختند. بعد هم یک کارت تبریک ساختند و هدیه شان را به مادرهایشان دادند.

امیدواریم توانسته باشیم خاطره ای خوب از جشن روز مادر د رذهن مادرهای چمرانی، ماندگار کرده باشیم.

 

اردوی مادر و کودک، زمانی برای بازی با مامان ها

شما چقدر برای فرزندتان زمان می گذارید؟ چقدر با هم بیرون می روید؟ چقدر بازی می کنید؟ اردوی  مادر و کودک، فضایی است برای همین وقت گذاشتن ها. وقتی شما زمانی را برای فرزندتان می گذارید در واقع به او می فهمانید که چقدر برای شما اهمیت دارد.

ما در ادبستان شهید چمران سعی کردیم این فضا را برای مادر ها و کودکان فراهم کنیم. اردویی برای بازی های دسته جمعی، فعالیت های دسته جمعی و همکاری و مشارکت مادر و دختری.

اردوی مادر و کودک، هر سه ماه یکبار اجرا می شود. ای بار اردوی مادر و کودک در پردیس توانا برگزار شد. مکانی با فضای باز وسیع که امکان فعالیت های زیادی را به ما می دهد.

کارهایی که می توانیم در اردوی مادر و کودک انجام دهیم:

اردو را با چند بازی دسته جمعی شروع کردیم. دو، دسته رشته و بازی های گروهی دیگر را همه با هم انجام دادیم.

بعد نوبت به کشف کردن رسید. همراه مامان ها و دخترها، کیسه های کشف مان را برداشتیم و رفتیم تا ببینیم چه چیزهایی می توانیم از میان آن همه برگ پاییزی پیدا کنیم.

کشفیات مان که تمام شد، نوبت ساخت تابلوی پاییزی رسید. هر مادر و کودک با هم یک گروه شدند تا با مقوا و چسب و چیزهایی که کشف کرده بودند یک تابلوی پاییزی ساختند.

در آخر هم یک قایق ساختند و راهی جوی آب کردند.

اردوی مادر و کودک با یک ناهار دورهمی به اتمام رسید.

هیئت کودک و پخش نذری آن هم در یک پارک

خوشبختانه چند سالی می شود که هیئت هایی برای کودکان برگزار می شود. برگزاری این مراسم ویژه ی کودکان به آشنایی آنها با مفاهیم مذهبی و مناسک دینی، می انجامد. هیئت کودک، جایی کنار هیئت بزرگترهاست که بچه ها در آن بازی می کنند. نقاشی می کشند و قصه گوش می دهند و در فضای معنوی هیئت هم حضور دارند.

تصمیم گرفتیم با کمک دخترهای چمرانی، یک هیئت راه بیاندازیم.

کودکان قالب های ذهنی کمتری دارند. مثلا وقتی به شما بگویند هیئت کجا برگزار می شود، چه چیزی در ذهنتان می آید؟

مسجد، حسینیه با جایی مشابه این ها. اما در مورد کودکان قضیه کمی متفاوت است. هیئت را می توانند در هرجایی برگزار کنند حتی در یک پارک.

 

کارهایی که می توانیم در این اردو انجام دهیم:

همراه دخترهای چمرانی به پارک کوثر رفتیم.

گروهی مسئول فضا سازی شدند. با مقوا و پولک های رنگی، پرچم های یا حسین و یا زینب ساختند.

پرچم ها را با طناب به درختان پارک وصل کردند.

گروهی هم مسئول درست کردن نذری یعنی خرمای توپی شدند. خرما ها را پوست کندند. توپی کردند و با بیسکوییت و کنجد مخلوط کردند.

بعد از آماده شدن نذری، آن را بین آدم هایی که در پارک بودند، پخش کردند.

پرنده ها را بشناسیم با یک نقاشی از پرنده ها

پرنده ها و آشنایی با آنها، یکی از مباحث درس علوم دوره ی ابتدایی است. آشنایی بچه ها با این درس می تواند به اشکال مختلفی باشد. مثلا خواندن از روی کتاب علوم و توضیح معلم یا دیدن فیلم های مستند و مطالعه ی کتاب های دایره المعارف در مورد پرندگان و یا دیدن آنها در دنیای واقعی.

ما در ادبستان دخترانه شهید چمران، تصمیم گرفتیم راهکار آخر را انتخاب کنیم و به یک اردو برویم.

پارک ساعی در تهران، مکان مناسبی برای آشنایی دانش آموزان با این نعمت های خداست  چون تعدادی پرنده در این پارک نگه داری می شود و بچه ها می توانند به مشاهده بپردازند. بودن حیوانات در قفس هم برای دانش آموزانی که از آنها می ترسند، امکان مشاهده ی مستقیم را فراهم می کند.

از طرفی دیگر، فضای وسیع پارک ساعی و زمین بازی، می تواند یک خاطره ی خوب در ذهن دانش آموزان ایجاد کند.

 

کارهایی که می توانیم در این اردو، انجام دهیم:

قبل از اردو، با کاغذ و مقوا یک دفترچه ساختیم تا پرندگانی را که می بینیم بتوانیم در آن نقاشی کنیم. قرار گذاشتیم که پرنده ها را تا جاییکه می شود شبیه خودشان بکشیم و از همان رنگ ها در نقاشی استفاده کنیم.

وقتی به پارک رسیدیم، اول کمی دویدیم و به لاک پشت ها سرزدیم. بعد کنار قفسه ی پرنده ها نشستیم. هر کس برای خودش چند پرنده  انتخاب کرد. اول خوب به آن دقت کرد. مدل پا، نوک، بال ها و رنگ پرهایش، چیزهایی بود که باید به آن توجه می کرد.

بعد شروع به نقاشی کردند. هر کدام از دخترها چند پرنده کشیدند.

قرار شد نقاشی ها را به مدرسه ببریم و سر پروژه ی هنر، خودمان یک پرنده بسازیم.

این پروژه برای آشنایی بچه های کلاس اول و کلاس دوم، مناسب می باشد.

تا حالا برای پختن نان، به نانوایی رفتید؟

شما چند بار در هفته، به نانوایی می روید؟ یک بار، دوبار؟ معمولا برای خرید نان، به نانوایی می رویم. در صف می ایستیم، پول می دهیم و نان می گیریم. اما تا به حال به روند درست شدن نان توجه کردید؟ نانوا چه کارهایی در نانوایی انجام میدهد؟

برای بچه ها همه چیز جذاب و جالب است. همین تازه بودن و هم چنین روحیه ی پرسشگری کودکان باعث می شود به همه چیز دقت کنند و در مورد آن سوال کنند. نان هم یکی از همین مسائل است. برای بچه ها جالب است که بدانند نانی که هر روز می خورند، از چه چیزی درست می شود.

دخترهای چمرانی، تجربه های مختلفی از آشپزی و پخت کیک و نان در ادبستان داشتند. اما نیاز داشتند با متخصص این کار، یعنی یک نانوا گفتگو کنند و سوال هایشان را در مورد مواد به کار رفته و اندازه ها بپرسند.

برای همین تصمیم گرفتیم برای اردو، به یک نانوایی برویم.

کارهایی که می توانیم در اردو انجام دهیم:

ما به یک نانوایی فانتزی رفتیم. اول بچه ها نان های پخته شده را مشاهده کردند. بعد همراه آقای نانوا به کارگاه نانوایی رفتند.

آقای نانوا در مورد نحوه ی درست کردن خمیر و تبدیل شدن آن به نان توضیح داد.

بعد هم بچه ها سوال هایشان را پرسیدند.

در آخر، آقای نانوا به هر کدام از بچه ها، نان هایی را هدیه داد.

یک پیشنهاد چمرانی:

شما می توانید در نانوایی، از نانوا درخواست کنید تا بتوانید خودتان تجربه ی پخت نان در نانوایی را داشته باشید.

کتابخانه، جایی که این روزها به شدت از آن دور شدیم

شاید کمی عجیب باشد که کتابخانه هم مقصدی برای اردو باشد. متاسفانه همه می دانیم که سرانه ی مطالعه در کشور ما به شدت پایین است. و فرهنگ کتابخوانی به خوبی بین ما، جا نیفتاده. از طرفی دیگر، کتاب نگاهی جدید به ما می دهد و باعث می شود که آنچه را نمی دانیم، بدانیم.

 

به همین دلایل، تصمیم گرفتیم دخترها را از کودکی به کتاب و کتاب خوانی، علاقه مند کنیم. با طراحی یک اردو در یک کتابخانه!

ادبستان دخترانه شهید چمران، یک کتابخانه دارد و بچه ها هفتگی می توانند از آن، کتاب امانت بگیرند. اما اردو رفتن به یک کتابخانه، جذابیت های خودش را دارد. از طرفی بچه ها می توانند روزهایی که مدرسه تعطیل هست هم به آن مراجعه کنند.

 

کارهایی که می توانیم در اردو انجام دهیم:

همراه دخترهای ادبستان، به یک کتابخانه نزدیک ادبستان رفتیم. بعضی ها از سال گذشته عضو کتابخانه بودند و بعضی ها هم عضو کتابخانه شدند.

بعد کتاب انتخاب کردیم و با هم خواندیم. هر کس نقاشی قصه ای که شنیده بود را کشید. و بعد هم دو کتاب امانت گرفتند.