مضامین اخلاقی و آداب دانی

نام مشاور : سرکار خانم جعفریان

توصیف مسئله

شما می‌خواهید بدانید کودک ۴ ساله‌تان، در انجام کارهای خود چه میزان می‌تواند مستقل باشد؟

ریشۀ استقلال کودکان

  • یکی از مسائل مهم نیاز به استقلال کودکان است.
  •  گاهی وقت ها والدین نگران این هستند که بچه هایشان در آینده مستقل نشوند و سعی میکنند بچه ها از سن کم مستقل شوند.
  •  آموزش مستقیم برای بچه های زیر هفت سال ممکن است تاثیر درستی روی کودک نداشته باشد و حتی در بعضی موارد تاثیر عکس خواهد داشت.
  •  بچه ها در این سن تازه وارد دنیای شناخت نسبت به خود می‌شوند مثلاً معنی خود را می‌فهمند و خودشان برایشان موضوع می‌شوند.
  • ممکن است والدین در طول روز به طور ناخودآگاه امر و نهی داشته باشند و کودک با مشاهده، این رفتار را تقلید کرده است.
  •  گاهی وقت ها والدین تمام کارهای شخصی کودک را انجام می دهند و این کار باعث می شود که کودک بعد از مدتی تحرک نداشته باشد و از بقیه درخواست کند کارهایش را انجام بدهند‌.
  •  ممکن است والدین دوره‌ای روی یک موضوع اصرار و سختگیری انجام دهند که برعکس باعث باعث لجبازی بچه‌ها شود.
  • گاهی اوقات کودکان سعی می‌کنند برای جلب توجه والدین، بعضی کارهایی که توانایی انجامش را دارند انجام ندهند.

راهکارهای استقلال کودکان

  1. سعی کنید آرامشتان را حفظ کنید. آرامش شما کاملا به فرزندتان منتقل می شود و او هم احساس آرامش پیدا می کند.
  2. اگر دوست دارد کاری را خودش انجام بدهد، اجازه بدهید آن کار را تنهایی انجام دهد.
  3. سعی کنید تا زمانی که کودک از شما کمک نخواسته، در روند کار وارد نشوید. وقتی از شما کمک خواست تنها کاری که از شما خواسته را انجام بدهید.
  4. حتما در طول روز به او توجه کافی داشته باشید.
  5. سعی کنید پدرش هم روزانه با او بازی کند. از نقش پدر در تربیت غافل نشوید.
  6. بهتر است اجازه بدهید که زمان انجام کارهای مختلف را خودش انتحاب کند. این که اجازه می دهید زمان غذا خوردن و بازی کردن و خوابیدن را انتخاب کند، به او حس خوبی می دهد.
  7. اینکه چه زمانی کودک می تواند کارهایش را انجام بدهد، در کودکان متفاوت است و هر زمانی که کودک بخواهد کارهایش را انجام بدهد زمان شروع استقلال اوست.
  8. سعی کنید از آموزش مستقیم استفاده نکنید. به جای جملۀ: «تو بزرگ شدی و خودت باید کفشات و بپوشی و من کمکت نمیکنم» از جملۀ: «می خوای امتحان کنی و این دفعه خودت کفشت رو بپوشی،» استفاده کنید.
  9. سعی کنید تعداد جملات دستوریتان را کم کنید و تعداد پیشنهادهایتان را بیشتر کنید‌. از جمله هایی مثل: «به نظر تو چطوری می شه؟ تو چی فکر می کنی؟» دوست داری چطوری انجامش بدیم.
  10. اجازه بدهید کارهایی که توانایی انجام آن ها را دارد،خودش انجام بدهد و بدون توجه به نتیجه، آن ها را ببینید و توصیف کنید.
  11. زمینه‌ای فراهم کنید تا فرزندتان با بچه‌های هم‌سن و سال خود ارتباط داشته باشد.
بخوانید  اضطراب جدایی از کودک