مضامین اخلاقی و آداب دانی
نام مشاور : سرکار خانم جعفریان
توصیف مسئله
شما میخواهید بدانید کودک ۴ سالهتان، در انجام کارهای خود چه میزان میتواند مستقل باشد؟
ریشۀ استقلال کودکان
- یکی از مسائل مهم نیاز به استقلال کودکان است.
- گاهی وقت ها والدین نگران این هستند که بچه هایشان در آینده مستقل نشوند و سعی میکنند بچه ها از سن کم مستقل شوند.
- آموزش مستقیم برای بچه های زیر هفت سال ممکن است تاثیر درستی روی کودک نداشته باشد و حتی در بعضی موارد تاثیر عکس خواهد داشت.
- بچه ها در این سن تازه وارد دنیای شناخت نسبت به خود میشوند مثلاً معنی خود را میفهمند و خودشان برایشان موضوع میشوند.
- ممکن است والدین در طول روز به طور ناخودآگاه امر و نهی داشته باشند و کودک با مشاهده، این رفتار را تقلید کرده است.
- گاهی وقت ها والدین تمام کارهای شخصی کودک را انجام می دهند و این کار باعث می شود که کودک بعد از مدتی تحرک نداشته باشد و از بقیه درخواست کند کارهایش را انجام بدهند.
- ممکن است والدین دورهای روی یک موضوع اصرار و سختگیری انجام دهند که برعکس باعث باعث لجبازی بچهها شود.
- گاهی اوقات کودکان سعی میکنند برای جلب توجه والدین، بعضی کارهایی که توانایی انجامش را دارند انجام ندهند.
راهکارهای استقلال کودکان
- سعی کنید آرامشتان را حفظ کنید. آرامش شما کاملا به فرزندتان منتقل می شود و او هم احساس آرامش پیدا می کند.
- اگر دوست دارد کاری را خودش انجام بدهد، اجازه بدهید آن کار را تنهایی انجام دهد.
- سعی کنید تا زمانی که کودک از شما کمک نخواسته، در روند کار وارد نشوید. وقتی از شما کمک خواست تنها کاری که از شما خواسته را انجام بدهید.
- حتما در طول روز به او توجه کافی داشته باشید.
- سعی کنید پدرش هم روزانه با او بازی کند. از نقش پدر در تربیت غافل نشوید.
- بهتر است اجازه بدهید که زمان انجام کارهای مختلف را خودش انتحاب کند. این که اجازه می دهید زمان غذا خوردن و بازی کردن و خوابیدن را انتخاب کند، به او حس خوبی می دهد.
- اینکه چه زمانی کودک می تواند کارهایش را انجام بدهد، در کودکان متفاوت است و هر زمانی که کودک بخواهد کارهایش را انجام بدهد زمان شروع استقلال اوست.
- سعی کنید از آموزش مستقیم استفاده نکنید. به جای جملۀ: «تو بزرگ شدی و خودت باید کفشات و بپوشی و من کمکت نمیکنم» از جملۀ: «می خوای امتحان کنی و این دفعه خودت کفشت رو بپوشی،» استفاده کنید.
- سعی کنید تعداد جملات دستوریتان را کم کنید و تعداد پیشنهادهایتان را بیشتر کنید. از جمله هایی مثل: «به نظر تو چطوری می شه؟ تو چی فکر می کنی؟» دوست داری چطوری انجامش بدیم.
- اجازه بدهید کارهایی که توانایی انجام آن ها را دارد،خودش انجام بدهد و بدون توجه به نتیجه، آن ها را ببینید و توصیف کنید.
- زمینهای فراهم کنید تا فرزندتان با بچههای همسن و سال خود ارتباط داشته باشد.