وابستگی

نام مشاور : سرکار خانم صادقی

توصیف مسئله

با پسر۶ ساله ای که وابستگی شدید به مادر دارد و از تنها خوابیدن در اتاق و اجسام مختلف می ترسد و می خواهد کنار مادر باشد، چه رفتاری باید داشت؟

ریشه

  1. گاهی ریشه ترس کودکان را میتوان در جدایی زود هنگام جای خواب آن ها از والدین دانست.
  2.  معمولا کودکان از تصورات خود می ترسند. آن ها در این سن قادر به تشخیص واقعیت از تخیل نیستند، از نظر آنها هیولاها واقعی هستند. تاریکی، رویاهای ترسناک و صداهای خیلی بلند مانند رعد و برق از دیگر عواملی هستند که می توانند منجر به ترس در کودک شوند.
  3.  یکی از علت های ایجاد ترس در کودکان وابستگی شدید به والدین است. به همین علت کودک زمانی که از والدین خود به دلایلی جدا می شود دچار ترس و اضطراب می گردد.
  4.  کودکان قوه تخیل قوی دارند و با تماشای فیلم های ترسناک وحشت انگیز، انیمیشن، بازی های موبایلی و کامپیوتری نامناسب، دچار ترس می شوند؛ زیرا این ترس ها روی قدرت تخیل کودک اثر می گذارد و ترس و وحشت زیادی را در کودک ایجاد می کند.
  5.  چالش ها و ناراحتی هایی که بین والدین گاهاً به وجود می آید، میتواند باعث وابستگی کودکان شود.
  6. والدین الگوی کودکان هستند، گاهی ترس آنها بابت هرچیزی میتواند روی فرزند تاثیر گذار باشد‌.
  7.  شرایط کرونا باعث شده است که بچه ها به مدت زیادی در خانه بمانند و همین در خانه ماندن ها باعث ایجاد وابستگی بیشتر می شود.
  8. گاهی استقلال ندادن به بچه ها و اینکه به دلایل مختلف مانع انجام کارهای شخصی و ساده بچه ها می شویم، باعث می شود که آن ها در همه امور به ما وابسته شوند
بخوانید  سوال 495

راهکارها

  1. خوب است به فرزندتان مسئولیت های کوچک بدهید و بگذارید کارهایی که جزء مسائل شخصی او می باشد و ساده است را خودش برعهده بگیرد و انجام دهد و در هر کاری وابسته به حضور شما نباشد. کارهایی مثل پهن کردن سفره، پوشیدن لباس، پوشیدن کفش و ..
  2. با وجود شرایط کرونا و قرنطینه، خوب است فرزندتان را به بیرون ببرید و بگذارید در مکانی خارج از منزل مثل: مهد، پارک و … بازی کند. دیدار دوست و بازی با آن ها هم می تواند به تقویت تعامل با بقیه و کم شدن وابستگی کودک نسبت به مادر کمک کند.
  3. در طول روز ابتدا برای مدت کوتاه از کودک دور شوید. در زمان جدایی از کودک به او بگویید که به زودی برمی گردید، او را در آغوش بگیرید و لبخند بزنید و بعد از مدت کوتاهی برگردید. با این روش کودک متوجه می شود که شما برمی گردید و جای نگرانی نیست.
  4. در زمان خواب کودک را تا تخت خواب همراهی کنید و با او صحبت کنید، مثلا امشب ما مهمون اتاق شما هستیم میخوایم باهم اینجا کتاب بخونیم، میتوانیم بگویم یک شب شما مهمان اتاق ما هستید، اینجا میتوانیم همگی باهم بازی کنیم و بعد از مدتی که به این روند عادت کرد بگویید من میتوانم تا زمانی که شماها کامل خوابتون ببره بمونم پیشتون و کنارتون باشم. بیان اینگونه صحبت ها به او احساس امنیت میدهد.
  5. میتوانید در طول روز به همراه برادر کوچک ترش در اتاقشان بروید و با آن ها بازی انجام دهید، مثلا سایه بازی روی دیوار، سایه حیوانات را بیندازید و با آن ها صحبت کنی
  6. بهتر است تماشای تصاویر، فیلم و نمایش های ترسناک، بازی های موبایلی و کامپیوتری را برای کودک کنترل کنید و تحت نظارت شما باشد.
  7. کودکتان را به علت ترسی که دارد سرزنش نکنید؛ بلکه به جای سرزنش کردن و تحقیر کردن، با او همدلی کنید و در او احساس امنیت ایجاد کنید. مثلا کنارش باشید و او را مطمئن کنید که مراقبش هستید.
  8. برای کاهش ترس کودکتان از بازی، فیلم و گفتن قصه به او کمک بگیرید، زیرا کودکان از بازی و قصه نکات زیادی را یاد می گیرند
  9. والدین الگوی کودکان هستند، پس بهتر است شما هم بر ترس هایتان غلبه کنید و مقابل کودک بروز ندهید.
  10. در طول روز بیشتر به کودکتان محبت کنید و او را تشویق کنید و کارهایش را ببینید و با جزئیات بیان کنید. مثلاً اگر وسیله ای بلند میکند بگویید: آفرین پسر قوی! دیدم چجوری تونستی وسیله رو بلند کنی، جابه جاکنی معلومه خیلی قوی هستی.
  11. زمان هایی را اختصاص دهید در منزل بازی های هیجانی را به انتخاب خود کودک انجام دهید، مثل: بازی های پرشی، نمایش عروسکی ، قایم باشک.
بخوانید  سوال 534