دست زدن مکرر به بدن

مشاور: زهرا شاه حسینی

پرسش:

من دو تا دختر 7 ساله و 5 ساله دارم ،دختر 7 ساله ام از همون نوزادی مای بی بی بین پاهای خودش فشار می داد تا جایی که صورتش برافروخته می شد بزرگتر که شد روی صندلی و تاب این کار رو می کرد، الآن که مدرسه می رود از مدرسه خبر نداریم ولی در خانه چیزی از او نمی بینیم. البته چند جلسه هم با مشاور مشورت کردیم مشاورین می گویند خیلی موضوع مهم نیست. متخصص زنان هم بردم گفت خشکی دهانه واژن دارد مقداری دارو مصرف کردم براش ولی تاثیر نداشت.
دختر 5 ساله ام حدود یک سال یا کمتر وقتی می نشیند پاشنه پایش را به خودش فشار می دهد و روی پاشنه می نشیند .
این موضوع به شدت باعث نگرانی من و پدرشان شده است. لطفا راهنمایی بفرمایید.

توصیف:

آیا طبیعی است دختر بچه ی ۵ یا ۷ سال، پایش را به بدنش بچسباند و این عمل را مرتب تکرار کند؟

ریشه:

○ کودک سرگرمی کافی نداشته یا اوقات بیکاری زیادی دارد.
○ اضطراب و استرس در کودک به شکل های مختلف بروز پیدا میکند. یکی از بارز ترین نمود های آن فشار دادن دست و پا به بدن است.طول کشیدن این موضوع تا این سن، نشانه ی زیاد بودن میزان اضطراب کودک است.
○ زمینه های ایجاد اضطراب در کودک عبارت اند از: امر و نهی ها و سخت گیری ها، اعتماد به نفس پایین به خصوص در دختران به علت دیده نشدن کارهای خوب و تایید نشدن، ایراد گرفتن های زیاد، فشار های آموزشی در هفت سال اول و دوم و نداشتن زمان کافی برای بازی و فعالیت های مورد علاقه، اصرار بر آداب دانی کودک و تذکر های مداوم به او، انتظاراتی که از کودک در زمینه ی پوشش حجاب و مسائل دینی داریم.
○ نشان دادن حساسیت به همراه واکنش های کلامی و چهره ای، باعث ادامه یافتن این حرکت شده و در طولانی مدت باعث پنهان کاری کودک در انجام این عمل میشود.
○ممکن است همچنان علت خشکی زمان پابرجا مانده باشد.

بخوانید  سوال 482

راهکارها:

1.بدون اینکه کودک متوجه شود، یک هفته دقت کنید که این مساله چه زمان هایی بیشتر در کودکتان اتفاق می افتد و برای خودتان یادداشت کنید.

2.ایجاد مشغولیت برای کودک و برنامه داشتن برای او به طوری که اصلا بیکار نباشد با فعالیت های جذابی مانند پروژه های آشپزی و خیاطی، طراحی بازی های مشترک و…

3.در اختیار داشتن ابزار های خام و مناسب سن و علاقه ی کودک مانند ابزار خیاطی، آشپزی، بازی، کتاب های مناسب سن و… باعث می‌شود کودک مدت زیادی سرگرم بماند.

4.بالا بردن هیجان کودک با فعالیت های دویدنی، پریدنی، پرتاب توپ، بیرون رفتن، استخر، پارک و… به همراه حل کردن ریشه.
فعالیت هیجانی مانند دارو، روزانه نیم ساعت تا یک ساعت در حدی که کودک با خندیدن زیاد و نفس نفس افتادن، هیجان زیادی را تجربه کند، لازم است.

5.کودکتان را ببینید و مدام تایید و تشویق کنید. ایراد گرفتن را کنار بگذارید. نکات مثبت او را هر چند کوچک، ببینید. به او مسئولیت های کوچک دهید و در مقابل پدرش و دیگران از او تعریف کنید. (حتی در مورد شستن یک لیوان

6.در خانه مکانی را برای ارائه فعالیت های کودک از جمله نقاشی، گلدوزی و… اختصاص دهید.

7.در روز مدام به کودک تلقین های مثبت داشته باشید. کوچک ترین کارهای کودک را توصیف کنید.
مثلا بگویید: چقدر لباس خوبی انتخاب کردی، چقدر با دوستت مهربون بودی، بابا اومد رفتی استقبالش چقدر بابا و من خوشحال شدیم و…

8.برداشتن فشارهای درسی، آدابی و رفتاری از کودک و پایین آوردن سطح توقعتان از او.
قبول کنید که او هفت یا پنج سال دارد. به او سخت نگیرید و تذکر ندهید.

بخوانید  سوال 420

9.اگر در مورد حجاب و مسائل دینی انتظاراتی دارید، به جای تذکر دادن که منجر به ایجاد اضطراب در کودک می شود، سطح انتظارتان را پایین آورده و به طور غیر مستقیم و با آرامش پیش روید.

10.برقراری ارتباط عاطفی خوب توسط پدر و مادر با بغل کردن، ابراز علاقه کلامی، مرور کردن عکس های بچگی، قرار دادن نقاشی زیر بالش کودک، هدیه های کوچک مثل شکلات و تکرار شدن این ارتباط عاطفی در طول روز.

11.انجام فعالیت ها و بازی های فکری گروهی با خانواده مانند دور هم نشستن و حرف زدن، اسم فامیل، دست چین و… باعث میشود بچه به ثبات و آرامش برسد.

12.استفاده از وسایل و بازی های دست ورزی مثل گِل بازی، آردبازی، خمیربازی، آب بازی در حمام و…، علاوه بر هیجان انگیز بودن، به کودک امکان ساخت و ساز هم میدهد.

13.در مورد هر دو کودکتان چند ماه وقت بگذارید‌. انشالله که این مساله با آرامش حل می‌گردد.

14.با توجه به طولانی شدن مسئله و درگیر شدن هر دو کودک، پیشنهاد می‌کنم از سیستم مشاوره تلفنی چمران کمک بگیرید.

15.بهتر است دوباره به پزشک زنان مراجعه کنید اگر مسئله هنوز پا برجا بود رسیدگی کنید. اگر نتیجه نگرفتید حتما از پزشک طب سنتی هم کمک بگیرید.