علاقه به یادگیری و سن مدرسه

مشاور: احمدرضا اعلایی

پرسش:

من دخترم متولد خرداد 92هست..از همون اول عاشق کتاب بود و با این که نمیتونست بخونه ولی با شوق خاصی کتاب هارو ورق میزد..حدودا 1سال و نیمه بود..و تنها چیزی که واقعا جذبش میکرد و میکنه خوندن کتابه..انقدر علاقه داشت بخونه که با پیگیریام فهمیدم تو 4سالگی میتونه بره دوره اشاره و بعد روخوانی..الان بحمدالله میتونه قرآن رو روان بخونه و کتاب های فارسی رو بدون علامت اشاره بخونه..مشاوره هم بردمش استعدادیابی..گفتن از معدود بچه هایی هست که اینقدر استعداد خوبی داره وخیلی از بچه های همسنش بالاتره(معلم قرآنشم میگه که خیلی خوب حواسش جمعه و زود یادمیگیره)..گفتن با اینکه ما هیچ وقت جهشی رو توصیه نمیکنیم اما دخترتون میتونه امسال اول رو بخونه و سال بعد بره دوم..الانم تو خونه داره با معلم خصوصی پیش میره..و راضی ام ازش..میخواستم نظرتون رو بدونم که کار درستی دارم میکنم یا خیر؟

توصیف:

آیا زود فرستادن به مدرسه خوب است؟ آیا جهشی خواندن و یا زودتر سواد یادگرفتن و یا… به بچه ها کمک می کند؟

ریشه:

1.یک باور نسبتا اشتباه وجود دارد که ما فکر می کنیم اگر جلوتر از سنشان چیزهایی یاد بگیرند موفق ترند. اما عموما این بچه ها در تعامل با همسالان و محیط پس از مدتی دچار مشکل می شوند و دچار سرخوردگی می شوند.
2.هوش و استعداد بر اساس نظریه های جدید ابعاد مختلفی دارد، گاهی ما حافظه ی خوب را با هوش اشتباه می گیریم.یا گاهی قدرت محاسبات بالا را به واسطه ی تمرین و مهارت برابر با هوش ریاضی بالا می دانیم. بچه ها ابعاد مختلفی دارند که باید رشد کند. رشد جسمی(به واسطه ی ورزش و تغذیه مناسب)، رشد اجتماعی ( به واسطه ی تعامل با همسالان، تعامل با محیط واقعی محله و شهر)، رشد عاطفی، رشد علمی، رشد معنوی و … . ما با تمرکز بر یک بخش خاص باعث می شویم بخش عمده ای از نیازهای طبیعی فرزندمان نادیده گرفته شود.
بسیاری مواقع ما با این تمرکزمان و تشویقهایمان، کودکمان را از سنش و اقتضائات سنیش که همان کودکی کردن است جدا می کنیم که نتیجه ی آن نشاط پایین، زودرنجی، غرور و بسیاری آفات شخصیتی و اخلاقی دیگر است.
3.آسیب دیگر این نوع برنامه ریزی بحث عجول شدن بچه است. روند رشد بچه ها باید کند و معقول باشد. یکی از مشکلات نخبگان در سیستم های معمولی این است که نمی تواند صبوری کنند و هم پای دیگران پیش بیایند.همین باعث می شود تنها و منزوی، شوند.

بخوانید  سوال 403

راهکارها:

1.بهترین سن برای استعداد سنجی دوره ی دوم ابتدایی(بین 10تا14سال) است، دوره ای که شاکله ی شخصیت بچه ها شکل گرفتند، نسبت به توانمندی های خود آگاه شده اند و ظرفیت فعالیت بالایی پیدا کرده اند. تا آن سن باید فرصت بدهیم تا بچه ها زمینه های مختلف را تجربه کنند.از طریق بازی و فعالیت های عملی.
بازی های حرکتی(مهارت های حرکتی را افزایش می دهد و سوخت و ساز بچه ها را تنظیم می کند)، بازی های هیجانی(مهارت های احساسی بچه ها را رشد می دهد و نشاطشان را بالا می برد و بسیاری مواقع اختلالات را هم درمان می کند)، بازی های فکری(مهارت های ذهنی بچه ها را افزایش می دهد)، بازی های نمایشی(نقش پذیری و خلاقیت را رشد می دهد)، بازی های هنری(مثل بازی با رنگ و … که زیبایی شناسی و خلاقیت بچه ها را رشد می دهد و نگاه جزء نگر بچه ها را تقویت می کند)، بازی های آموزشی ( ریاضی و فارسی و علوم و … که دروس را در قالب بازی آموزش می دهد و گاهی بچه به وسیله آن ها آموخته هایش را تمرین می کند مثل تیزبین حروف و اعداد، کارت حافظه کلمات)

2.توصیه می کنم کانال باقچه را دنبال کنید تا با نمونه ی این فعالیت ها آشنا شوید.

3.می‌توانید فرزندتان را در مدرسه ای ثبت نام کنید که رویکرد آموزشی فعال و پویایی داشته باشد. برای همه جنبه های رشد بچه‌ها برنامه‌ریزی داشته باشد. در این صورت نه تنها استعداد فرزندتان هدر نمی‌رود بلکه شکوفاتر هم خواهد شد و استعدادهای دیگری هم بروز خواهد کرد.

بخوانید  سوال 568

4.بهتر است نوع برخورد شما و بقیه با فرزندتان طوری نباشد که او فکر کند تافته جدابافته است. باید فضا برایش طوری باشد که انگار مثل بقیه بچه هاست و زندگی معمولی داشته باشد.