لجبازی کودک

مشاور:زهرا شاه حسینی

پرسش:

سلام خسته نباشید من دختر 3ساله ای دارم که خیلی لجباز و حرف گوش نمیکنه وجیغ میزنه هر چقدر باهاش صحبت میکنم درست نمیشه آخر مجبور میشم دعواش کنم یادست روش بلند کنم تا آروم شه به نظر شما باید چیکار کرد

توصیف:

با لجبازی دختربچه 3 ساله چه کار باید کرد؟

ریشه:

1.اکثر نیازهای بچه های زیر ۷ سال؛ طبیعی است و باید پاسخ داده بشود. تقریبا از هر ۱۰ تا درخواست ۸ تایش باید راحت داده بشود. یکی سخت داده بشود و یکی پاسخ داده نشود.
ما نیازهای بچه ها را اصولا یا پاسخ نمیدهیم یا دیر پاسخ میدهیم.
2. مسئله دیگر اینکه نیازها را درست تشخیص نمیدهیم. اصل نیاز بچه ها احتیاج به توجه؛ دیده شدن و البته بازی کردن هست و ما اصولا در این موارد زمان لازم را نمیگذاریم و در ازایش وقت زیادی را برای مرتب کردن خانه؛ پخت و پز و لباسهای بچه ها صرف می کنیم و البته موبایل و تلویزیون درصد زیادی از تمرکز خانواده ها را گرفته و آنها را به خود مشغول کرده است.
نتیجه تمام عوامل بالا باعث میشود بچه ها لجباز بشوند؛ نق بزنند و بچه های خوشحالی به معنای واقعی کلمه نباشند.
3.حساسیت های بالای خانواده ها سر غذا؛ لباس و نظافت بچه ها و … باعث میشود ما تنش زیادی را بین خودمان و بچه ها ببینیم و نتوانیم با آنها کنار بیاییم.
4. تنبیه کردن بچه ها آن هم به روش فیزیکی یا محروم کردن، نه تنها باعث متنبه شدن کودک نمی‌شود بلکه کودک را لجبازتر و سرسخت تر می‌کند.
5. بچه های زیر 7 به دلیل احساسی بودن تفکرشان، توضیحات منطقی و مفاهیم انتزاعی مثل خوب، بد، زشت یا… را متوجه نمی‌شوند. هر چقدر برایشان بیشتر توضیح بدهیم آنها حساس تر شده و لجبازتر می‌شوند.

بخوانید  سوال 554

راهکارها:

1.توصیه می‌کنیم کتاب به بچه ها گفتن از بچه ها شنیدن و کتاب من دیگر ما را مطالعه بفرمایید. این دو اطلاعات مفید و کاربردی را در زمینه نیازهای بچه ها و نوع تعامل با انها را در اختیار شما قرار خواهند داد.

2.سعی کنید حتی‌الامکان نیازهای دخترتان را زود پاسخ دهید و او را منتظر نگذارید.

3.بهتر است توجه بیشتری به فرزندتان داشته باشید.
او را زیاد بغل کنید و ببوسید. به او بگویید چقدر از داشتنش خوشحال هستید. کمتر از او ایراد بگیرید و بیشتر از او تعریف کنید حتی اگر اشتباه زیاد داشته باشد.

4.وقتی سر چیزی پافشاری می‌کند حساسیت نشان ندهید و به جای تنبیه کردن و اطلاعات و توضیحات منطقی دادن، با او همدلی کنید، احساسش را بپذیرید و سعی کنید با زبان تخیلی گونه و کودکانه با او صحبت کنید.
مثلا: پس تو الان اون عروسک اسباب بازی رو میخوای درسته؟ راست میگی خیلی بامزه اس بیا بریم از نزدیک ببینیمش.
ببین لباسش مثل لباس شما چین داره. وای نگاه کن دوستاش و مامانش هم اینجا هستن. به نظرت اگه از دوستاش و مامانش جداش کنیم ناراحت نمیشه؟ شاید دلش برا مامانش تنگ بشه و گریه کنه. مثل اینکه یکی شما رو ببره یه خونه دیگه و از مامان دورت کنه.

5.بهتر است اگر حساسیتی روی تمیزی و کثیفی، نجس و پاکی، مرتب بودن خانه یا موارد دیگر دارید از بین ببرید.
کودکان زیر 7 باید فارغ از هر دغدغه‌ای بازی کنند و به جز در دو مورد (کار خطرناک و کار زشت؛ منظور زشت از نظر بزرگسال نیست) حتی‌الامکان محدودیتی نداشته باشند.

بخوانید  سوال 215

6.هم شما و هم همسرتان با فرزندتان روزانه زمان بگذارید و با او بازی کنید. بازی زبان بچه هاست و انها از طریق بازی محبت را دریافت می‌کنند، به کشف و جستجوگری می‌پردازند، و انرژی خود را تخلیه می‌کنند و …

7.باور داشته باشید کودک شما فقط 3 ساله است. خیلی چیزها را در زمینه های مختلف نمی‌داند و نیازمند آزمون و خطاست تا بیاموزد. این امر صبوری زیادی از جانب شما و پدرش می‌طلبد.